Faraday – definicja w chemii

Faraday: Ładunek elektryczny przenoszony przez jeden mol elektronów, około 96 485 kulombów. Wartość ta nazywa się stałą Faradaya (F).

Stała Faradaya łączy ładunek elektryczny przepływający przez ogniwo z ilością substancji reagującej na elektrodzie. Jest równa liczbie Avogadra pomnożonej przez ładunek jednego elektronu i nosi imię Michaela Faradaya, który w latach trzydziestych XIX wieku sformułował prawa elektrolizy. Chemicy używają jej do obliczania, ile metalu wydzieli prąd, i do powiązania napięcia ogniwa z energią jego reakcji.

Przykłady

W układzie okresowym

Ładunek jonu, który dla wielu metali wynika z numeru grupy, określa, ile ładunku potrzebuje każdy mol: Na⁺ potrzebuje jednego mola elektronów, Mg²⁺ dwóch, a Al³⁺ trzech.

Powiązane pojęcia

Wszystkie pojęcia