ฟาราเดย์: นิยามในวิชาเคมี

ฟาราเดย์: ประจุไฟฟ้าที่อิเล็กตรอนหนึ่งโมลนำพา ประมาณ 96,485 คูลอมบ์ ค่านี้เรียกว่าค่าคงที่ฟาราเดย์ (F)

ค่าคงที่ฟาราเดย์เชื่อมโยงประจุไฟฟ้าที่ผ่านเซลล์กับปริมาณสารที่ทำปฏิกิริยาที่ขั้วไฟฟ้า มีค่าเท่ากับเลขอาโวกาโดรคูณด้วยประจุของอิเล็กตรอนหนึ่งตัว และตั้งชื่อตามไมเคิล ฟาราเดย์ ผู้คิดกฎของการแยกสลายด้วยไฟฟ้าในทศวรรษ 1830 นักเคมีใช้ค่านี้คำนวณว่ากระแสไฟฟ้าจะเคลือบโลหะได้เท่าใด และเชื่อมโยงแรงดันไฟฟ้าของเซลล์กับพลังงานของปฏิกิริยา

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

ประจุของไอออน ซึ่งสำหรับโลหะหลายชนิดเป็นไปตามหมู่ กำหนดว่าแต่ละโมลต้องใช้ประจุเท่าใด: Na⁺ ต้องการอิเล็กตรอนหนึ่งโมล Mg²⁺ สองโมล และ Al³⁺ สามโมล

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด