การระเหิด: นิยามในวิชาเคมี
การระเหิด: การเปลี่ยนจากของแข็งเป็นแก๊สโดยตรง โดยไม่ผ่านการเป็นของเหลวก่อน
การระเหิดดูดความร้อน เพราะอนุภาคต้องได้รับพลังงานมากพอที่จะหลุดจากของแข็งเป็นแก๊สโดยตรง น้ำแข็งแห้งระเหิดเพราะคาร์บอนไดออกไซด์เหลวไม่สามารถดำรงอยู่ที่ความดันบรรยากาศปกติ ขณะที่ของแข็ง เช่น ไอโอดีน ระเหิดได้ง่ายเมื่อได้รับความร้อน ทั้งที่หลอมเหลวได้เช่นกัน การเปลี่ยนแปลงย้อนกลับจากแก๊สเป็นของแข็งโดยตรงเรียกว่าการควบแน่นเป็นของแข็ง ซึ่งเป็นวิธีที่น้ำค้างแข็งเกิดขึ้นในคืนที่หนาวเย็น
ตัวอย่าง
- น้ำแข็งแห้ง (CO₂ ที่เป็นของแข็ง) กลายเป็นแก๊สที่ −78.5 °C
- ผลึกไอโอดีนปล่อยไอสีม่วงเมื่อให้ความร้อนเบา ๆ
- หิมะค่อย ๆ หายไปในวันที่หนาว แห้ง และมีลมแรงโดยไม่ละลาย
- กาแฟอบแห้งแบบเยือกแข็งทำโดยระเหิดน้ำแข็งภายใต้ความดันต่ำ
ในตารางธาตุ
ไอโอดีนในหมู่ 17 และอาร์เซนิกในหมู่ 15 ระเหิดได้ง่าย และอาร์เซนิกระเหิดแทนที่จะหลอมเหลวที่ความดันบรรยากาศปกติ