Oplosmiddel: definitie in de scheikunde
Oplosmiddel: De stof die een opgeloste stof oplost om een oplossing te vormen, meestal het bestanddeel dat in de grotere hoeveelheid aanwezig is.
Water lost zoveel stoffen op dat het vaak het universele oplosmiddel wordt genoemd, maar organische oplosmiddelen zoals ethanol, aceton en hexaan worden ook veel gebruikt. Een nuttige vuistregel is dat gelijk gelijk oplost: polaire oplosmiddelen lossen ionaire en polaire stoffen op, terwijl apolaire oplosmiddelen apolaire stoffen zoals oliën en vetten oplossen. De keuze van het juiste oplosmiddel is belangrijk bij schoonmaken, schilderen, geneeskunde en laboratoriumwerk.
Voorbeelden
- Water dat zout en suiker oplost
- Aceton dat nagellak verwijdert
- Ethanol dat de smaak in vanille-extract draagt
- Hexaan dat olie uit gemalen sojabonen haalt