Gaz doskonały – definicja w chemii
Gaz doskonały: Wyobrażony gaz, którego cząstki nie zajmują miejsca i ani się nie przyciągają, ani nie odpychają, więc dokładnie spełnia równanie stanu gazu doskonałego PV = nRT.
W równaniu stanu gazu doskonałego P to ciśnienie, V to objętość, n to liczba moli, T to temperatura w kelwinach, a R to stała gazowa, 8,314 J/(mol·K). Gazy rzeczywiste zachowują się niemal idealnie przy niskich ciśnieniach i wysokich temperaturach, gdy ich cząstki są daleko od siebie i szybko się poruszają. Przy wysokich ciśnieniach lub niskich temperaturach odbiegają od tego modelu, bo zaczynają się liczyć rozmiary cząstek i ich przyciąganie, dlatego gazy rzeczywiste mogą się skraplać.
Przykłady
- 1 mol gazu w 0 °C i pod ciśnieniem 1 atm zajmuje około 22,4 L
- Podwojenie temperatury w kelwinach przy stałym ciśnieniu podwaja objętość
- Zmniejszenie objętości o połowę przy stałej temperaturze podwaja ciśnienie
- Ciśnienie w oponach samochodu rośnie po jeździe, gdy powietrze w środku się nagrzewa
W układzie okresowym
Hel, na szczycie grupy 18, zachowuje się najbardziej jak gaz doskonały, ponieważ jego maleńkie atomy prawie się nie przyciągają.