ตัวอย่างสารผสมเนื้อเดียวและสารผสมเนื้อผสม
สารผสมเนื้อเดียวมีองค์ประกอบเหมือนกันตลอด จึงมองไม่เห็นส่วนต่าง ๆ แยกกัน เรียกอีกอย่างว่าสารละลาย สารผสมเนื้อผสมไม่สม่ำเสมอ มีส่วนที่มองเห็นได้หรือตกตะกอนเมื่อเวลาผ่านไป การทดสอบง่าย ๆ คือ ถ้าตัวอย่างที่เก็บจากจุดต่างกันอาจดูหรือมีพฤติกรรมต่างกัน สารผสมนั้นเป็นเนื้อผสม
สารผสมเนื้อเดียว
- อากาศ — ไนโตรเจน ออกซิเจน อาร์กอน และก๊าซอื่น ๆ ผสมกันอย่างสม่ำเสมอ
- น้ำเกลือ — เกลือละลายอย่างสม่ำเสมอจนมองไม่เห็น
- น้ำเชื่อม — โมเลกุลน้ำตาลกระจายสม่ำเสมอทั่วน้ำ
- น้ำส้มสายชู — กรดแอซีติกละลายในน้ำ
- แอลกอฮอล์ล้างแผล — ไอโซโพรพิลแอลกอฮอล์ผสมกับน้ำ
- น้ำมันเบนซิน — ไฮโดรคาร์บอนหลายชนิดผสมเป็นของเหลวใสเนื้อเดียว
- ก๊าซธรรมชาติ — ส่วนใหญ่เป็นมีเทน กับอีเทน โพรเพน และก๊าซอื่น ๆ ปริมาณน้อยกว่า
- ทองเหลือง — ทองแดงและสังกะสีผสมกันอย่างสม่ำเสมอในโลหะผสมที่เป็นของแข็ง
- น้ำยาหล่อเย็นกันเยือกแข็ง — เอทิลีนไกลคอลผสมกับน้ำ
- น้ำอัดก๊าซในขวดที่ปิดสนิท — คาร์บอนไดออกไซด์ละลายในน้ำ (เมื่อเกิดฟอง จะกลายเป็นเนื้อผสม)
สารผสมเนื้อผสม
- ทรายกับน้ำ — ทรายจมลงก้น
- น้ำมันกับน้ำ — แยกเป็นสองชั้น
- สลัด — ส่วนผสมแต่ละอย่างอยู่แยกกันและมองเห็นได้
- เทรลมิกซ์ — ถั่ว ลูกเกด และช็อกโกแลตที่คุณคัดแยกได้ด้วยมือ
- หินแกรนิต — เม็ดแร่ต่างชนิดที่มองเห็นได้
- ดิน — อนุภาคขนาดต่าง ๆ ผสมกับเศษพืช
- คุกกี้ช็อกโกแลตชิป — ช็อกโกแลตชิปแยกจากแป้งโดอย่างชัดเจน
- ซีเรียลในนม — ชิ้นของแข็งลอยอยู่ในของเหลว
- น้ำส้มที่มีเนื้อ — เนื้อส้มลอยอยู่ในน้ำส้มและกรองออกได้
- คอนกรีต — ก้อนกรวดและทรายที่ยึดอยู่ในซีเมนต์
วิธีแยกความแตกต่าง
ลองมองใกล้ ๆ หรือตั้งสารผสมทิ้งไว้ ถ้าคุณเห็นชิ้น ชั้น หรืออนุภาคแยกกัน หรือมีบางอย่างตกตะกอนลงก้น แสดงว่าเป็นเนื้อผสม สารผสมเนื้อเดียวยังคงสม่ำเสมอและไม่ตกตะกอนเลย แม้ผ่านไปหลายวัน สถานะไม่สำคัญ สารผสมเนื้อเดียวเป็นได้ทั้งก๊าซ (อากาศ) ของเหลว (น้ำส้มสายชู) หรือของแข็ง (ทองเหลือง)
แล้วนมและหมอกล่ะ
คอลลอยด์ เช่น นม หมอก และมายองเนส ดูสม่ำเสมอ แต่มีอนุภาคที่ใหญ่พอจะกระเจิงลำแสงได้ ซึ่งเรียกว่าปรากฏการณ์ทินดอลล์ ด้วยเหตุนี้ หลักสูตรเคมีส่วนใหญ่จึงจัดคอลลอยด์เป็นสารผสมเนื้อผสม