จุดเดือด: นิยามในวิชาเคมี
จุดเดือด: อุณหภูมิที่ความดันไอของของเหลวเท่ากับความดันโดยรอบ ทำให้เกิดฟองไอทั่วทั้งของเหลว
จุดเดือดปกติวัดที่ความดันบรรยากาศมาตรฐาน (1 atm) ซึ่งน้ำเดือดที่ 100 °C ความดันที่ต่ำลงทำให้จุดเดือดต่ำลง น้ำจึงเดือดที่ประมาณ 70 °C บนยอดเขาเอเวอเรสต์ ขณะที่หม้อความดันเพิ่มจุดเดือดเป็นประมาณ 120 °C และทำให้อาหารสุกเร็วขึ้น จุดเดือดขึ้นกับความแรงของแรงดึงดูดระหว่างอนุภาค ของเหลวที่มีขั้วและมีพันธะไฮโดรเจนจึงเดือดที่อุณหภูมิสูงกว่าของเหลวไม่มีขั้วที่มีขนาดใกล้เคียงกัน
ตัวอย่าง
- น้ำ — 100 °C ที่ระดับน้ำทะเล
- เอทานอล — ประมาณ 78 °C
- ไนโตรเจนเหลว — ประมาณ −196 °C
- ฮีเลียม — ประมาณ −269 °C ต่ำที่สุดในบรรดาธาตุ
ในตารางธาตุ
จุดเดือดของฮาโลเจนเพิ่มขึ้นลงมาตามหมู่ 17 ฟลูออรีนและคลอรีนจึงเป็นแก๊ส โบรมีนเป็นของเหลว และไอโอดีนเป็นของแข็งที่อุณหภูมิห้อง