Groep 18: de edelgaskolom

Volle buitenste schillen: ns² np⁶

Vanaf neon eindigt elke configuratie op ns² np⁶, acht buitenste elektronen, zoals bij argon ([Ne] 3s² 3p⁶). Helium is 1s², twee elektronen die de enige schil van helium vullen. Omdat er niets te winnen valt en hun elektronen stevig vastzitten, vormen deze atomen geen ionen, dus hun gangbare lading staat vermeld als 0.

De 1s² van helium komt overeen met het ns²-patroon van groep 2, en een paar scheikundigen stelt dat het boven beryllium thuishoort, maar het gedraagt zich precies als een edelgas.

Trends langs de groep

De atomen worden groter en houden hun buitenste elektronen minder stevig vast: de eerste ionisatie-energie daalt van 24,587 eV voor helium, de hoogste van alle elementen, naar 15,76 eV voor argon en 10,745 eV voor radon. De zwakke aantrekkingskrachten tussen atomen worden sterker, dus de kookpunten stijgen van 4,22 K voor helium naar 87,3 K voor argon en 211,3 K voor radon.

Deze site vermeldt elektronegativiteitswaarden alleen voor krypton (3,0), xenon (2,6) en radon (2,2). Elektronegativiteit beschrijft hoe sterk een atoom aan elektronen in een binding trekt, en helium, neon en argon vormen onder gewone omstandigheden geen stabiele verbindingen.

Waar ze vandaan komen

Neon, argon, krypton en xenon worden afgescheiden uit vloeibare lucht, die ongeveer 0,93% argon bevat. Helium komt uit aardgasbronnen, waar het zich ophoopt door het radioactieve verval van uranium en thorium in gesteenten. Radon is zelf een product van uraniumverval en kan kelders binnendringen. Hun namen vertellen een verhaal: neon betekent nieuw, argon lui, krypton verborgen en xenon vreemdeling.

Oganesson en de oude groep 0

Toen argon in 1894 werd ontdekt, had het periodiek systeem geen plaats voor een niet-reactief element, dus werd een nieuwe kolom toegevoegd, aanvankelijk groep 0 genoemd. Oganesson (118), genoemd naar de natuurkundige Yuri Oganessian, maakt die nu compleet. Er zijn slechts enkele van zijn atomen gemaakt, dus de eigenschappen zijn voorspeld. Sommige berekeningen suggereren dat het bij kamertemperatuur een vaste stof zou zijn.