Ionisatie-energie: definitie in de scheikunde
Ionisatie-energie: De minimale energie die nodig is om het losst gebonden elektron uit een neutraal atoom in de gasfase te verwijderen: X(g) → X⁺(g) + e⁻.
Ionisatie-energie wordt meestal in kilojoule per mol gegeven en laat zien hoe stevig een atoom zijn buitenste elektronen vasthoudt. Het verwijderen van een tweede of derde elektron kost altijd meer energie, en er is een zeer grote sprong zodra de buitenste schil leeg is, wat laat zien hoeveel valentie-elektronen het atoom heeft. Elementen met een lage ionisatie-energie, zoals de alkalimetalen, vormen gemakkelijk positieve ionen en zijn zeer reactieve metalen.
Voorbeelden
- Helium — 2372 kJ/mol, de hoogste van alle elementen
- Cesium — ongeveer 376 kJ/mol, een van de laagste
- Natrium — 496 kJ/mol voor het eerste elektron, 4562 kJ/mol voor het tweede
- De ionisatie-energie van magnesium maakt een scherpe sprong bij het derde elektron, wat twee valentie-elektronen verraadt
In het periodiek systeem
De eerste ionisatie-energie stijgt over het algemeen over een periode en daalt naar beneden in een groep, dus ze is het hoogst voor helium rechtsboven en het laagst bij cesium linksonder.