Condensatie: definitie in de scheikunde
Condensatie: De overgang van een gas of damp naar een vloeistof, meestal wanneer het afkoelt. In de scheikunde duidt het woord ook reacties aan waarbij twee moleculen zich verbinden en een klein molecuul zoals water afgeven.
Wanneer dampdeeltjes energie verliezen, trekken de aantrekkingskrachten ertussen ze samen tot druppels, waarbij warmte aan de omgeving wordt afgegeven, dus condensatie is exotherm. Het is het omgekeerde van verdamping en de sleutelstap in destillatie, waarbij damp in een koeler wordt afgekoeld om een gezuiverde vloeistof op te vangen. Condensatiereacties bouwen veel grote moleculen op, waaronder eiwitten uit aminozuren en polyesters uit kleinere eenheden.
Voorbeelden
- Waterdruppels die zich vormen op een koud glas frisdrank
- Condens op een badkamerspiegel na een hete douche
- Dauw die 's nachts op gras ontstaat
- Twee aminozuren die zich verbinden en H₂O afgeven om een peptidebinding te vormen