Kto odkrył pierwiastki? Odkrywcy wszystkich 118

Ta lista pokazuje, kto odkrył każdy ze 118 pierwiastków i kiedy, od dziesięciu znanych od czasów starożytnych po superciężkie pierwiastki wytwarzane we współczesnych laboratoriach. Przypisanie zasługi za odkrycie nie zawsze jest proste, więc oto jak to zwykle wygląda.

Zidentyfikowanie a wyodrębnienie

Wiele pierwiastków rozpoznano na długo, zanim ktokolwiek trzymał czystą próbkę. Chemicy często wykrywali nowy pierwiastek najpierw jako nieznany tlenek w minerale albo jako nowe linie w widmie, a sam pierwiastek wyodrębniali lata lub dekady później. Hel zauważono w widmie Słońca w 1868 roku, ale na Ziemi zebrano go dopiero w 1895, a fluor, o którego istnieniu wiedziano na długo, zanim Henri Moissan wyodrębnił go w 1886 roku. Tam, gdzie oba kroki dzieliło dużo czasu, notatki do każdego pierwiastka wspominają o obu.

Spory, zespoły i potwierdzenie

Niektóre pierwiastki znajdowało niezależnie kilka osób, co prowadziło do sporów o pierwszeństwo; tlen, na przykład, otrzymali niemal w tym samym czasie zarówno Carl Wilhelm Scheele, jak i Joseph Priestley. Od lat 40. XX wieku nowe pierwiastki wytwarzają duże zespoły w laboratoriach takich jak Berkeley w Kalifornii, Dubna w Rosji, GSI w Darmstadt w Niemczech i RIKEN w Japonii, więc zasługa przypada grupom, a nie jednostkom. Dziś każde zgłoszenie nowego pierwiastka rozpatruje wspólna grupa robocza IUPAC i IUPAP, międzynarodowych unii chemii i fizyki, a dopiero po potwierdzeniu zgłoszenia odkrywcy są zapraszani do zaproponowania nazwy.

Kto odkrył każdy pierwiastek

Kliknij nagłówek kolumny, aby posortować.

Odkrywca
6 Węgiel Starożytny Węgiel jest znany od starożytności w postaci węgla drzewnego i sadzy. Antoine Lavoisier wymienił go jako pierwiastek chemiczny w 1789 roku, a w 1797 roku Smithson Tennant wykazał, że diament jest zbudowany z czystego węgla.
16 Siarka Starożytny Siarka jest znana od starożytności, kiedy nazywano ją brimstone (siarą); występuje naturalnie w postaci żółtych kryształów w pobliżu wulkanów i gorących źródeł. Antoine Lavoisier rozpoznał ją jako pierwiastek chemiczny i włączył do swojej listy pierwiastków z 1789 roku.
26 Żelazo Starożytny Żelazo jest znane od starożytności; najwcześniejsze przedmioty żelazne, takie jak paciorki znalezione w starożytnych egipskich grobach, wykonano z meteorytów żelaznych. Ludzie nauczyli się wytapiać żelazo z rudy ponad 3000 lat temu, co zapoczątkowało epokę żelaza.
29 Miedź Starożytny Miedź jest znana od starożytności i była jednym z pierwszych metali używanych przez ludzi, ponieważ występuje w przyrodzie w postaci samorodków czystego metalu. Przedmioty miedziane sprzed około 10 000 lat znaleziono na Bliskim Wschodzie.
47 Srebro Starożytny Srebro jest znane od czasów starożytnych i od tysięcy lat wydobywa się je oraz przerabia na ozdoby, zastawę stołową i monety. Jego symbol, Ag, pochodzi od łacińskiego słowa argentum.
50 Cyna Starożytny Cyna jest znana od czasów starożytnych, a jej główną rudę, kasyteryt, wytapiano już tysiące lat temu. Jej symbol, Sn, pochodzi od łacińskiego słowa stannum.
51 Antymon Starożytny Antymon i jego związki są znane od czasów starożytnych. Jego symbol, Sb, pochodzi od łacińskiej nazwy stibium.
79 Złoto Starożytny Złoto jest znane od czasów starożytnych; jest jednym z niewielu metali występujących w przyrodzie w stanie czystym, w postaci samorodków i płatków, więc było jednym z pierwszych metali używanych przez ludzi. Jego symbol, Au, pochodzi od łacińskiego słowa aurum.
80 Rtęć Starożytny Rtęć jest znana od czasów starożytnych i była używana przez dawne kultury chińską, indyjską, egipską, grecką i rzymską, a także przez alchemików. Jej symbol, Hg, pochodzi od łacińskiej nazwy hydrargyrum, od greckiego określenia „wodne srebro”.
82 Ołów Starożytny Ołów jest znany od czasów prehistorycznych, więc jego odkrywca jest nieznany. Łatwo go wytopić z głównej rudy, galeny, a ludzie wytwarzali przedmioty z ołowiu kilka tysięcy lat temu.
33 Arsen 1250 Związki arsenu, takie jak żółty minerał orpiment, były znane w starożytności, ale tradycyjnie uważa się, że niemiecki uczony Albert Wielki jako pierwszy wyodrębnił ten pierwiastek około 1250 roku.
15 Fosfor 1669 Niemiecki alchemik Hennig Brand odkrył fosfor w Hamburgu w 1669 roku, odparowując duże ilości moczu w poszukiwaniu kamienia filozoficznego. Świecącą substancją, którą otrzymał, był biały fosfor.
27 Kobalt 1735 Szwedzki chemik Georg Brandt rozpoznał kobalt około 1735 roku, badając, dlaczego niektóre rudy nadawały szkłu głęboki niebieski kolor. Wykazał, że kolor pochodzi od nowego metalu, a nie od bizmutu, jak wówczas sądzono.
78 Platyna 1735 Platynę wykorzystywały rdzenne ludy Ameryki Południowej na długo, zanim dowiedzieli się o niej Europejczycy. Hiszpański oficer marynarki Antonio de Ulloa natknął się na nią w 1735 roku podczas wyprawy do Ameryki Południowej, a jego opis, opublikowany w 1748 roku, wprowadził ją do europejskiej nauki.
30 Cynk 1746 Niemieckiemu chemikowi Andreasowi Sigismundowi Marggrafowi przypisuje się wyodrębnienie cynku i rozpoznanie go jako pierwiastka w 1746 roku, przez ogrzewanie rudy galmanu z węglem. Metaliczny cynk wytwarzano jednak znacznie wcześniej w Indiach i Chinach.
28 Nikiel 1751 Szwedzki mineralog Axel Fredrik Cronstedt odkrył nikiel w 1751 roku, próbując wydobyć miedź z czerwonawej rudy, którą górnicy nazywali kupfernickel, czyli „miedziany demon”. Ruda wyglądała jak ruda miedzi, ale nie dawała miedzi, a Cronstedt wykazał, że zawiera nowy metal.
83 Bizmut 1753 Bizmut był znany w średniowieczu, ale często mylono go z ołowiem i cyną. W 1753 roku francuski chemik Claude François Geoffroy wykazał, że jest to odrębny pierwiastek.
12 Magnez 1755 Szkocki chemik Joseph Black rozpoznał magnez jako pierwiastek w 1755 roku, wykazując, że magnezja (tlenek magnezu) różni się od wapna. Humphry Davy po raz pierwszy wyodrębnił ten metal w 1808 roku metodą elektrolizy.
1 Wodór 1766 Angielski uczony Henry Cavendish rozpoznał wodór jako odrębną substancję w 1766 roku, wytwarzając go w reakcji metali z kwasami i nazywając „powietrzem palnym”. Antoine Lavoisier nadał mu później nazwę wodór, oznaczającą „tworzący wodę”, po tym jak wykazał, że spala się, tworząc wodę.
7 Azot 1772 Szkocki lekarz Daniel Rutherford odkrył azot w 1772 roku w Edynburgu, wyodrębniając tę część powietrza, która nie podtrzymywała palenia ani oddychania, i nazywając ją „powietrzem szkodliwym”. Carl Wilhelm Scheele, Henry Cavendish i Joseph Priestley badali ten gaz niezależnie mniej więcej w tym samym czasie.
8 Tlen 1774 Joseph Priestley odkrył tlen w 1774 roku w Anglii, skupiając światło słoneczne na tlenku rtęci(II) i zbierając wydzielający się gaz. Carl Wilhelm Scheele otrzymał go niezależnie nieco wcześniej, ale opublikował później, a nazwę tlenowi nadał Antoine Lavoisier.
17 Chlor 1774 Szwedzki chemik Carl Wilhelm Scheele po raz pierwszy wytworzył gazowy chlor w 1774 roku w reakcji kwasu solnego z minerałem piroluzytem (tlenkiem manganu(IV)), ale uważał, że jest to związek zawierający tlen. Humphry Davy wykazał w 1810 roku, że jest to pierwiastek, i nadał mu nazwę.
25 Mangan 1774 Carl Wilhelm Scheele rozpoznał mangan jako nowy pierwiastek w 1774 roku, a jego współpracownik Johan Gottlieb Gahn wyodrębnił go w tym samym roku w Szwecji, ogrzewając tlenek manganu(IV) (piroluzyt) z węglem.
42 Molibden 1778 Szwedzki chemik Carl Wilhelm Scheele wykazał w 1778 roku, że miękki minerał molibdenit, dotąd mylony z grafitem, zawiera nowy pierwiastek. Peter Jacob Hjelm po raz pierwszy wyodrębnił metal w 1781 roku, ogrzewając jego tlenek z węglem.
52 Tellur 1782 Austriacki mineralog Franz-Joseph Müller von Reichenstein odkrył tellur w 1782 roku w rudzie złota z Transylwanii. Niemiecki chemik Martin Heinrich Klaproth potwierdził to w 1798 roku i nazwał go od tellus, łacińskiego słowa oznaczającego Ziemię.
74 Wolfram 1783 Hiszpańscy bracia Juan José i Fausto Elhuyar po raz pierwszy wyodrębnili wolfram w 1783 roku w Bergarze w Hiszpanii, redukując węglem drzewnym kwas otrzymany z minerału wolframitu. Dwa lata wcześniej Carl Wilhelm Scheele wykazał, że minerał zwany dziś scheelitem zawiera nowy kwas.
40 Cyrkon 1789 Niemiecki chemik Martin Heinrich Klaproth odkrył cyrkon w 1789 roku w Berlinie, wykrywając jego tlenek w próbce kamienia szlachetnego cyrkonu z Sri Lanki. Jöns Jacob Berzelius po raz pierwszy wyodrębnił zanieczyszczony metal w 1824 roku.
92 Uran 1789 Niemiecki chemik Martin Heinrich Klaproth odkrył uran w Berlinie w 1789 roku, analizując minerał zwany blendą smolistą, choć to, co wyodrębnił, było w rzeczywistości tlenkiem. Francuski chemik Eugène-Melchior Péligot po raz pierwszy wyodrębnił sam metal w 1841 roku.
38 Stront 1790 W 1790 roku Adair Crawford i William Cruickshank stwierdzili, że minerał z kopalni ołowiu w pobliżu Strontian w Szkocji zawiera nową „ziemię”. Humphry Davy po raz pierwszy wyodrębnił ten metal w 1808 roku w drodze elektrolizy.
22 Tytan 1791 Kornwalijski duchowny i amator mineralog William Gregor odkrył tytan w 1791 roku w czarnym piasku ze strumienia w Kornwalii w Anglii. Niemiecki chemik Martin Heinrich Klaproth znalazł go niezależnie w 1795 roku w minerale rutylu i nazwał go od Tytanów z mitologii greckiej.
39 Itr 1794 Fiński chemik Johan Gadolin odkrył itr w 1794 roku, wykrywając nowy tlenek (później nazwany itrią) w czarnym minerale z kamieniołomu w Ytterby koło Sztokholmu. Friedrich Wöhler wyodrębnił zanieczyszczony metal w 1828 roku.
24 Chrom 1797 Francuski chemik Louis-Nicolas Vauquelin odkrył chrom w 1797 roku w krokoicie, jaskrawopomarańczowoczerwonym minerale z Syberii. Metal wyodrębnił w następnym roku, ogrzewając jego tlenek z węglem drzewnym.
4 Beryl 1798 Francuski chemik Louis-Nicolas Vauquelin odkrył beryl w 1798 roku jako tlenek w minerałach berylu i szmaragdzie. Sam metal został po raz pierwszy wyodrębniony w 1828 roku, niezależnie przez Friedricha Wöhlera i Antoine'a Bussy'ego.
23 Wanad 1801 Andrés Manuel del Río znalazł wanad w meksykańskiej rudzie ołowiu w 1801 roku, ale dał się przekonać, że to tylko nieczysty chrom. Nils Gabriel Sefström odkrył go ponownie w Szwecji w 1830 roku i nazwał od Vanadís, jednego z imion nordyckiej bogini Freyi.
41 Niob 1801 Angielski chemik Charles Hatchett odkrył niob w 1801 roku w próbce minerału przysłanej do Anglii z Ameryki Północnej i nazwał go kolumbem. Ponieważ jest bardzo podobny do tantalu, jego odrębność była przez dziesięciolecia kwestionowana, a niemiecki chemik Heinrich Rose nadał mu nazwę niob w 1844 roku.
46 Pallad 1802 Angielski chemik William Hyde Wollaston odkrył pallad w 1802 roku, oczyszczając rudę platyny z Ameryki Południowej. Najpierw anonimowo wystawił go na sprzedaż w londyńskim sklepie, co skłoniło niektórych chemików do podejrzeń o mistyfikację, zanim ujawnił, że jest jego odkrywcą.
73 Tantal 1802 Szwedzki chemik Anders Gustaf Ekeberg odkrył tantal w 1802 roku w Uppsali w minerałach ze Szwecji i Finlandii. Nazwał go od Tantala z mitologii greckiej, częściowo dlatego, że jego tlenek nie mógł „pić” kwasu, tak jak Tantal nigdy nie mógł napić się otaczającej go wody.
58 Cer 1803 Cer odkryli w 1803 roku Jöns Jacob Berzelius i Wilhelm Hisinger w Szwecji oraz niezależnie Martin Heinrich Klaproth w Niemczech w minerale zwanym dziś cerytem. Czysty metal wyodrębniono dopiero w 1875 roku.
76 Osm 1803 Angielski chemik Smithson Tennant odkrył osm w 1803 roku w Londynie w czarnej pozostałości po rozpuszczeniu rudy platyny w wodzie królewskiej; w tej samej pozostałości znalazł iryd.
77 Iryd 1803 Angielski chemik Smithson Tennant odkrył iryd w 1803 roku w Londynie w nierozpuszczalnej pozostałości po rozpuszczeniu rudy platyny w wodzie królewskiej. Nazwał go od Iris, greckiej bogini tęczy, ponieważ jego sole mają tak wiele barw.
45 Rod 1804 Angielski chemik William Hyde Wollaston odkrył rod w Londynie wkrótce po palladzie i ogłosił to w 1804 roku. Znalazł go po rozpuszczeniu południowoamerykańskiej rudy platyny w wodzie królewskiej i usunięciu platyny oraz palladu.
11 Sód 1807 Humphry Davy po raz pierwszy wyodrębnił sód w 1807 roku w Royal Institution w Londynie, przepuszczając prąd elektryczny przez stopiony wodorotlenek sodu (sodę kaustyczną). Potas wyodrębnił w ten sam sposób zaledwie kilka dni wcześniej.
19 Potas 1807 Humphry Davy wyodrębnił potas w 1807 roku w Royal Institution w Londynie, przepuszczając prąd elektryczny przez stopiony potaż (wodorotlenek potasu). Był to pierwszy metal wyodrębniony kiedykolwiek metodą elektrolizy.
5 Bor 1808 Bor po raz pierwszy wyodrębniono w nieczystej postaci w 1808 roku, dzięki francuskim chemikom Josephowi Louisowi Gay-Lussacowi i Louisowi Jacques'owi Thénardowi oraz, niezależnie, Humphry'emu Davy'emu w Londynie, wszyscy pracowali na kwasie borowym. Bardzo czysty bor otrzymano dopiero na początku XX wieku.
20 Wapń 1808 Humphry Davy wyodrębnił wapń w 1808 roku w Londynie, przez elektrolizę mieszaniny wapna i tlenku rtęci(II). Samo wapno, związek wapnia, było używane w budownictwie od starożytności.
56 Bar 1808 Angielski chemik Humphry Davy po raz pierwszy wyodrębnił metaliczny bar w 1808 roku w Londynie w drodze elektrolizy związków baru. Carl Wilhelm Scheele rozpoznał jego tlenek, barytę, jako nową substancję już w 1774 roku.
53 Jod 1811 Francuski chemik Bernard Courtois odkrył jod w 1811 roku, wydobywając substancje chemiczne z popiołu wodorostów w celu otrzymania saletry, gdy po dodaniu kwasu siarkowego wydzieliły się fioletowe pary. Jego nazwa pochodzi od greckiego iodes, oznaczającego „fioletowy”.
3 Lit 1817 Johan August Arfwedson odkrył lit w 1817 roku, analizując minerał petalit w laboratorium Jönsa Jacoba Berzeliusa w Sztokholmie. Sam metal został po raz pierwszy wyodrębniony w 1821 roku przez Williama Thomasa Brande'a metodą elektrolizy.
34 Selen 1817 Szwedzcy chemicy Jöns Jacob Berzelius i Johan Gottlieb Gahn odkryli selen w 1817 roku w czerwonawym szlamie z zakładu kwasu siarkowego w Gripsholm w Szwecji. Berzelius początkowo pomylił go z tellurem.
48 Kadm 1817 Niemiecki chemik Friedrich Stromeyer odkrył kadm w 1817 roku w Getyndze, badając próbkę węglanu cynku, który żółkł po ogrzaniu, choć nie zawierał żelaza. Nazwał go od cadmia, łacińskiej nazwy rudy cynku zwanej kalaminem.
14 Krzem 1823 Szwedzkiemu chemikowi Jönsowi Jacobowi Berzeliusowi przypisuje się wyodrębnienie krzemu w 1823 roku w Sztokholmie, przez ogrzewanie heksafluorokrzemianu potasu z metalicznym potasem.
13 Glin 1825 Duński fizyk Hans Christian Ørsted otrzymał pierwszy nieczysty glin w 1825 roku w Kopenhadze, w reakcji chlorku glinu z amalgamatem potasu. Friedrich Wöhler ulepszył tę metodę w 1827 roku i otrzymał czystszy metal.
35 Brom 1826 Francuski chemik Antoine-Jérôme Balard odkrył brom w 1826 roku, badając popiół wodorostów i solankę z słonych bagien Montpellier. W Niemczech Carl Löwig wyodrębnił go niezależnie nieco wcześniej, ale opublikował wyniki później.
90 Tor 1829 Szwedzki chemik Jöns Jacob Berzelius zidentyfikował tor w 1829 roku w czarnym minerale z norweskiej wyspy, zwanym dziś torytem. Nazwał go od Thora, nordyckiego boga piorunów.
57 Lantan 1839 Szwedzki chemik Carl Gustaf Mosander odkrył lantan w 1839 roku w Sztokholmie, gdy znalazł nowy tlenek ukryty w próbce azotanu ceru. Nazwał go od greckiego lanthanein, oznaczającego „leżeć w ukryciu”.
65 Terb 1843 Szwedzki chemik Carl Gustaf Mosander odkrył terb w 1843 roku w Sztokholmie, gdy rozdzielił itrię, tlenek z minerału gadolinitu, na trzy frakcje.
68 Erb 1843 Szwedzki chemik Carl Gustaf Mosander odkrył erb w 1843 roku w Sztokholmie, rozdzielając na frakcje itrię, tlenek z minerału gadolinitu. Nazwano go od Ytterby, szwedzkiej wioski, w której znaleziono gadolinit.
44 Ruten 1844 Rosyjski chemik Karl Ernst Claus odkrył ruten w 1844 roku na Uniwersytecie Kazańskim, badając pozostałości po wyodrębnieniu platyny z rudy z Uralu.
55 Cez 1860 Robert Bunsen i Gustav Kirchhoff odkryli cez w 1860 roku w Heidelbergu w Niemczech, dostrzegając dwie jasne niebieskie linie w widmie wody mineralnej, co czyni go pierwszym pierwiastkiem wykrytym za pomocą spektroskopu. Jego nazwa pochodzi od łacińskiego caesius, oznaczającego „błękitny”.
37 Rubid 1861 Niemieccy uczeni Robert Bunsen i Gustav Kirchhoff odkryli rubid w 1861 roku w Heidelbergu, używając nowo wynalezionego spektroskopu do badania minerału lepidolitu. Nazwali go od łacińskiego rubidus, oznaczającego „głęboko czerwony”, od koloru jego najjaśniejszych linii widmowych.
81 Tal 1861 William Crookes odkrył tal w Anglii w 1861 roku, gdy zobaczył jasnozieloną linię w widmie pozostałości z zakładu produkcji kwasu siarkowego. Jego nazwa pochodzi od greckiego thallos, oznaczającego „zielony pęd”.
49 Ind 1863 Niemieccy chemicy Ferdinand Reich i Theodor Richter odkryli ind w 1863 roku w Akademii Górniczej we Freibergu, szukając za pomocą spektroskopu talu w rudzie cynku. Nazwali go od jasnej, indygowo-niebieskiej linii widocznej w jego widmie.
2 Hel 1868 Hel odkryto w 1868 roku, gdy astronomowie Pierre Janssen i Norman Lockyer zaobserwowali niewyjaśnioną żółtą linię w widmie Słońca, a Lockyer zaproponował, że pochodzi ona od nowego pierwiastka. William Ramsay po raz pierwszy wyodrębnił hel na Ziemi w 1895 roku z minerału uranu zwanego kleweitem.
31 Gal 1875 Francuski chemik Paul-Émile Lecoq de Boisbaudran odkrył gal w 1875 roku metodą spektroskopii, dostrzegając dwie nowe fioletowe linie w próbce rudy cynku. Metal wyodrębnił przez elektrolizę jeszcze w tym samym roku i nazwał go od Gallia, łacińskiej nazwy Francji.
67 Holm 1878 Szwajcarscy chemicy Marc Delafontaine i Jacques-Louis Soret wykryli holm spektroskopowo w Genewie w 1878 roku, a szwedzki chemik Per Teodor Cleve niezależnie wydzielił go z tlenku erbu w 1879 roku. Cleve nazwał go od Holmia, łacińskiej nazwy Sztokholmu.
70 Iterb 1878 Szwajcarski chemik Jean Charles Galissard de Marignac odkrył iterb w 1878 roku w Genewie, wydzielając go z tlenku erbu, i nazwał go od szwedzkiej wioski Ytterby. W 1907 roku wykazano, że jego iterb zawierał jeszcze jeden pierwiastek, lutet.
21 Skand 1879 Szwedzki chemik Lars Fredrik Nilson odkrył skand w 1879 roku w Uppsali, znajdując go w rzadkich minerałach euksenicie i gadolinicie, i nazwał go od Skandynawii. Czysty metal otrzymano dopiero w 1937 roku.
62 Samar 1879 Francuski chemik Paul-Émile Lecoq de Boisbaudran odkrył samar w Paryżu w 1879 roku za pomocą spektroskopii ekstraktu z minerału samarskitu. Samarskit nazwano od rosyjskiego urzędnika górniczego Wasilija Samarskiego-Bychowca, przez co samar jest pierwszym pierwiastkiem nazwanym, pośrednio, od osoby.
69 Tul 1879 Szwedzki chemik Per Teodor Cleve odkrył tul w 1879 roku w Uppsali, wydzielając go z zanieczyszczonego tlenku erbu.
64 Gadolin 1880 Szwajcarski chemik Jean Charles Galissard de Marignac wykrył gadolin w 1880 roku w Genewie, a Paul-Émile Lecoq de Boisbaudran wyodrębnił czystszą postać jego tlenku w 1886 roku. Nazwano go od minerału gadolinitu, upamiętniającego fińskiego chemika Johana Gadolina.
59 Prazeodym 1885 Austriacki chemik Carl Auer von Welsbach odkrył prazeodym w 1885 roku w Wiedniu, gdy rozdzielił substancję zwaną didymem, długo uważaną za jeden pierwiastek, na dwa: prazeodym i neodym.
60 Neodym 1885 Austriacki chemik Carl Auer von Welsbach odkrył neodym w Wiedniu w 1885 roku, gdy rozdzielił didym na dwa pierwiastki. Jego nazwa oznacza „nowy bliźniak”.
9 Fluor 1886 Francuski chemik Henri Moissan po raz pierwszy wyodrębnił fluor w 1886 roku w Paryżu, przez elektrolizę wodorofluorku potasu rozpuszczonego w ciekłym fluorowodorze. To osiągnięcie przyczyniło się do przyznania mu w 1906 roku Nagrody Nobla z chemii.
32 German 1886 Niemiecki chemik Clemens Winkler odkrył german w 1886 roku we Freibergu w Saksonii, analizując nowo znaleziony minerał srebra zwany argyrodytem. Nazwał go od swojego kraju, Niemiec.
66 Dysproz 1886 Francuski chemik Paul-Émile Lecoq de Boisbaudran odkrył dysproz w Paryżu w 1886 roku, po żmudnym wydzieleniu jego tlenku z tlenku holmu.
18 Argon 1894 Lord Rayleigh i William Ramsay odkryli argon w 1894 roku w Londynie, po zauważeniu, że azot pozyskany z powietrza jest nieco gęstszy niż azot otrzymany ze związków chemicznych. Usunęli azot i tlen z próbki powietrza i stwierdzili, że pozostał niereaktywny gaz.
10 Neon 1898 William Ramsay i Morris Travers odkryli neon w 1898 roku w University College London, powoli odparowując skroplone powietrze i badając gazy, które się wydzielały. Jego nazwa pochodzi od greckiego neos, oznaczającego „nowy”.
36 Krypton 1898 William Ramsay i Morris Travers odkryli krypton w 1898 roku w University College London, odparowując skroplone powietrze i badając niewielką pozostałość. Nazwali go od greckiego kryptos, oznaczającego „ukryty”.
54 Ksenon 1898 Szkocki chemik William Ramsay i angielski chemik Morris Travers odkryli ksenon w Londynie w 1898 roku w pozostałości po odparowaniu skroplonego powietrza. Jego nazwa pochodzi od greckiego xenos, oznaczającego „obcy”.
84 Polon 1898 Maria i Pierre Curie odkryli polon w Paryżu w 1898 roku, badając rudę uranu zwaną blendą smolistą. Maria Curie nazwała go od swojej ojczyzny, Polski.
88 Rad 1898 Maria i Pierre Curie, współpracując z Gustave'em Bémontem, ogłosili odkrycie radu w Paryżu w 1898 roku po znalezieniu nowej substancji promieniotwórczej w rudzie zwanej blendą smolistą. Nazwa pochodzi od łacińskiego radius, oznaczającego „promień”.
86 Radon 1899 W 1899 roku Ernest Rutherford i Robert Owens z Uniwersytetu McGilla w Montrealu zauważyli promieniotwórczy gaz wydzielany przez związki toru, a w 1900 roku Friedrich Ernst Dorn w Niemczech znalazł podobny gaz wydzielany przez rad. Nazwa radon pochodzi od radu.
89 Aktyn 1899 Francuski chemik André-Louis Debierne odkrył aktyn w Paryżu w 1899 roku w pozostałościach po blendzie smolistej, które zostały po wyodrębnieniu radu przez Curie, a Friedrich Oskar Giesel znalazł go niezależnie w 1902 roku. Jego nazwa pochodzi od greckiego aktis, oznaczającego „promień” lub „wiązka”.
63 Europ 1901 Francuski chemik Eugène-Anatole Demarçay odkrył europ w 1901 roku w Paryżu, wydzielając go z próbek samaru, w których podejrzewał obecność nieznanego pierwiastka.
71 Lutet 1907 Francuski chemik Georges Urbain odkrył lutet w Paryżu w 1907 roku, wykazując, że iterb jest mieszaniną dwóch pierwiastków; Carl Auer von Welsbach i Charles James wydzielili go niezależnie mniej więcej w tym samym czasie. Urbain nazwał go od Lutetii, rzymskiej nazwy Paryża.
91 Protaktyn 1913 Kasimir Fajans i Oswald Göhring zidentyfikowali krótko żyjący izotop protaktynu w Niemczech w 1913 roku i nazwali go brewium; w latach 1917 i 1918 Otto Hahn i Lise Meitner w Berlinie oraz niezależnie Frederick Soddy i John Cranston w Wielkiej Brytanii znaleźli dłużej żyjący protaktyn-231. Nazwa oznacza „przed aktynem”, ponieważ rozpada się on na aktyn.
72 Hafn 1923 Holenderski fizyk Dirk Coster i węgierski chemik George de Hevesy odkryli hafn w 1923 roku w Kopenhadze, wykrywając go w rudzie cyrkonu za pomocą spektroskopii rentgenowskiej. Nazwano go od Hafnii, łacińskiej nazwy Kopenhagi.
75 Ren 1925 Niemieccy chemicy Walter Noddack, Ida Tacke (późniejsza Ida Noddack) i Otto Berg odkryli ren w 1925 roku, wykrywając go za pomocą spektroskopii rentgenowskiej w rudzie platyny i minerale kolumbicie. Nazwali go od rzeki Ren, po łacinie Rhenus.
43 Technet 1937 Włoscy naukowcy Emilio Segrè i Carlo Perrier zidentyfikowali technet w 1937 roku na Uniwersytecie w Palermo w kawałku molibdenu, który został zbombardowany deuteronami w cyklotronie Ernesta Lawrence'a w Berkeley w Kalifornii. Był to pierwszy pierwiastek otrzymany sztucznie, dlatego jego nazwa pochodzi od greckiego technetos, oznaczającego „sztuczny”.
87 Frans 1939 Marguerite Perey odkryła frans w 1939 roku w Instytucie Curie w Paryżu, oczyszczając próbki aktynu. Nazwała go od swojego kraju ojczystego, Francji.
85 Astat 1940 Dale Corson, Kenneth MacKenzie i Emilio Segrè po raz pierwszy otrzymali astat w 1940 roku na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, bombardując bizmut cząstkami alfa. Jego nazwa pochodzi od greckiego astatos, oznaczającego „niestabilny”.
93 Neptun 1940 Edwin McMillan i Philip Abelson otrzymali neptun w 1940 roku na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, bombardując uran neutronami. Nazwano go od planety Neptun, następnej planety za Uranem.
94 Pluton 1940 Glenn Seaborg, Edwin McMillan, Joseph Kennedy i Arthur Wahl po raz pierwszy otrzymali pluton pod koniec 1940 roku na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, bombardując uran deuteronami. Nazwano go od Plutona, uważanego wówczas za następną planetę za Neptunem.
95 Ameryk 1944 Glenn Seaborg, Ralph James, Leon Morgan i Albert Ghiorso po raz pierwszy otrzymali ameryk w 1944 roku w wojennym Laboratorium Metalurgicznym Uniwersytetu w Chicago. Nazwano go od Ameryk, tak jak europ, pierwiastek nad nim, nazwano od Europy.
96 Kiur 1944 Glenn Seaborg, Ralph James i Albert Ghiorso po raz pierwszy otrzymali kiur w 1944 roku, bombardując pluton cząstkami alfa w cyklotronie w Berkeley, a zidentyfikowali go na Uniwersytecie w Chicago. Nazwano go na cześć Marii i Pierre'a Curie.
61 Promet 1945 Jacob Marinsky, Lawrence Glendenin i Charles Coryell zidentyfikowali promet w 1945 roku w Clinton Laboratories (dziś Oak Ridge National Laboratory) w Tennessee, wydzielając go z produktów rozszczepienia uranu. Nazwano go od Prometeusza, tytana, który ukradł ogień bogom.
97 Berkel 1949 Stanley Thompson, Albert Ghiorso i Glenn Seaborg po raz pierwszy otrzymali berkel w grudniu 1949 roku na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, bombardując ameryk cząstkami alfa. Nazwano go od miasta Berkeley, tak jak terb, pierwiastek nad nim, nazwano od szwedzkiej wioski Ytterby.
98 Kaliforn 1950 Stanley Thompson, Kenneth Street Jr., Albert Ghiorso i Glenn Seaborg po raz pierwszy otrzymali kaliforn w 1950 roku na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, bombardując kiur cząstkami alfa. Nazwano go od stanu Kalifornia i jego uniwersytetu.
99 Einstein 1952 Zespół pod kierunkiem Alberta Ghiorso w Berkeley, współpracujący z naukowcami z Argonne i Los Alamos, zidentyfikował einstein w 1952 roku w pozostałościach po „Ivy Mike”, pierwszej pełnoskalowej próbie bomby wodorowej na Pacyfiku. Nazwano go od Alberta Einsteina.
100 Ferm 1952 Zespół Alberta Ghiorso w Berkeley, współpracujący z naukowcami z Argonne i Los Alamos, znalazł ferm w 1952 roku w pozostałościach po próbie bomby wodorowej „Ivy Mike”. Nazwano go od włosko-amerykańskiego fizyka Enrica Fermiego.
101 Mendelew 1955 Albert Ghiorso, Bernard Harvey, Gregory Choppin, Stanley Thompson i Glenn Seaborg po raz pierwszy otrzymali mendelew w 1955 roku w Berkeley, bombardując einstein cząstkami alfa. Nazwano go od Dmitrija Mendelejewa, twórcy układu okresowego.
102 Nobel 1958 Zespół pracujący w Instytucie Fizyki im. Nobla w Sztokholmie zgłosił odkrycie noblu w 1957 roku, ale nie udało się go potwierdzić; zespół Alberta Ghiorso w Berkeley zgłosił go w 1958 roku, a prace w Dubnej w Związku Radzieckim w latach 60. ostatecznie ustaliły jego właściwości. Nazwa upamiętnia Alfreda Nobla.
103 Lorens 1961 Albert Ghiorso, Torbjørn Sikkeland, Almon Larsh i Robert Latimer po raz pierwszy zgłosili lorens w 1961 roku w Berkeley, bombardując kaliforn jonami boru, a prace w Dubnej w kolejnych latach pomogły go potwierdzić. Nazwano go od Ernesta Lawrence'a, wynalazcy cyklotronu.
104 Rutherford 1964 Zespół pod kierunkiem Gieorgija Fleriowa w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej w Związku Radzieckim zgłosił rutherford po raz pierwszy w 1964 roku, a grupa Alberta Ghiorso w Berkeley w 1969 roku; zasługi są dzielone. Nazwano go od Ernesta Rutherforda, pioniera badań nad jądrem atomowym.
105 Dubn 1967 Zespół Gieorgija Fleriowa w Dubnej w Związku Radzieckim po raz pierwszy zgłosił oznaki dubnu w 1967 roku, bombardując ameryk neonem, a zespół Alberta Ghiorso w Berkeley zgłosił go w 1970 roku; zasługi są dzielone. Nazwano go od Dubnej, rosyjskiego miasta, w którym mieści się Zjednoczony Instytut Badań Jądrowych.
106 Seaborg 1974 Zespół kierowany przez Alberta Ghiorso i Kennetha Hulet w Berkeley oraz w Lawrence Livermore National Laboratory otrzymał seaborg w 1974 roku, bombardując kaliforn jonami tlenu. Nazwano go od chemika Glenna Seaborga.
107 Bohr 1981 Zespół kierowany przez Petera Armbrustera i Gottfrieda Münzenberga w GSI w Darmstadt w Niemczech po raz pierwszy przekonująco otrzymał bohr w 1981 roku, bombardując bizmut jonami chromu. Nazwano go od duńskiego fizyka Nielsa Bohra.
109 Meitner 1982 Zespół Petera Armbrustera i Gottfrieda Münzenberga w GSI w Darmstadt w Niemczech otrzymał meitner w 1982 roku, bombardując bizmut jonami żelaza. Nazwano go od austriacko-szwedzkiej fizyczki Lise Meitner, współodkrywczyni rozszczepienia jądra.
108 Has 1984 Zespół Petera Armbrustera i Gottfrieda Münzenberga w GSI w Darmstadt w Niemczech otrzymał has w 1984 roku, bombardując ołów jonami żelaza. Nazwano go od niemieckiego kraju związkowego Hesja, którego łacińska nazwa to Hassia.
110 Darmstadt 1994 Zespół kierowany przez Sigurda Hofmanna w GSI w Darmstadt w Niemczech po raz pierwszy otrzymał darmstadt w 1994 roku, bombardując ołów jonami niklu. Nazwano go od miasta Darmstadt, siedziby GSI.
111 Rentgen 1994 Zespół Sigurda Hofmanna w GSI w Darmstadt w Niemczech po raz pierwszy otrzymał rentgen w 1994 roku, bombardując bizmut jonami niklu. Nazwano go od Wilhelma Röntgena, odkrywcy promieni rentgenowskich.
112 Kopernik 1996 Zespół Sigurda Hofmanna w GSI w Darmstadt w Niemczech po raz pierwszy otrzymał kopernik w 1996 roku, łącząc jądra ołowiu i cynku. Nazwano go od astronoma Mikołaja Kopernika.
114 Flerow 1999 Zespół pod kierunkiem Jurija Oganesjana w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej w Rosji, współpracujący z Lawrence Livermore National Laboratory, po raz pierwszy zgłosił flerow w 1999 roku po bombardowaniu plutonu jonami wapnia. Nazwano go od Laboratorium Reakcji Jądrowych im. Flerowa w tym instytucie, które upamiętnia fizyka Gieorgija Fleriowa.
116 Liwermor 2000 Naukowcy ze Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej w Rosji, współpracujący z Lawrence Livermore National Laboratory, po raz pierwszy otrzymali liwermor w 2000 roku, bombardując kiur jonami wapnia. Nazwano go od Lawrence Livermore National Laboratory w Livermore w Kalifornii.
118 Oganeson 2002 Zespół rosyjskich i amerykańskich naukowców pod kierunkiem Jurija Oganesjana w Dubnej, współpracujący z Lawrence Livermore National Laboratory, po raz pierwszy zaobserwował oganeson w 2002 roku, bombardując kaliforn jonami wapnia, a ogłosił to w 2006 roku. Nazwano go od Jurija Oganesjana, pioniera badań nad pierwiastkami superciężkimi.
115 Moskow 2003 Zespół pod kierunkiem Jurija Oganesjana w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej w Rosji, współpracujący z Lawrence Livermore National Laboratory, po raz pierwszy otrzymał moskow w 2003 roku, bombardując ameryk jonami wapnia. Nazwano go od obwodu moskiewskiego, w którym leży Dubna.
113 Nihon 2004 Zespół pod kierunkiem Kosuke Mority w instytucie RIKEN w Japonii otrzymał nihon w 2004 roku, bombardując bizmut jonami cynku, a w 2015 roku przyznano mu uznanie za odkrycie. Jego nazwa pochodzi od Nihon, jednej z japońskich nazw Japonii.
117 Tenes 2010 Rosyjsko-amerykański zespół pod kierunkiem Jurija Oganesjana w Dubnej po raz pierwszy otrzymał tenes w 2010 roku, bombardując jonami wapnia tarczę z berkelu wytworzoną w Oak Ridge National Laboratory. Nazwano go od amerykańskiego stanu Tennessee, w którym znajdują się Oak Ridge, Uniwersytet Vanderbilta i Uniwersytet Tennessee.