Waar komen elementnamen vandaan?
Elementnamen komen uit veel bronnen: beschrijvingen van hun eigenschappen, de plaatsen waar ze werden gevonden, beroemde wetenschappers, figuren uit de mythologie, planeten en andere hemelobjecten, en de mineralen waarin ze voor het eerst werden gevonden. Deze lijst geeft de herkomst van de naam van elk element en wat die betekent.
Zes soorten namen
Sommige namen beschrijven een eigenschap: chloor komt van het Griekse woord voor bleekgroen, en broom van het Griekse woord voor stank. Andere eren plaatsen, zoals germanium, polonium en de vier elementen die zijn genoemd naar het Zweedse dorp Ytterby, of personen, zoals curium, einsteinium en mendelevium. De mythologie gaf ons titanium, naar de Titanen, en promethium, naar Prometheus, terwijl uranium, neptunium en plutonium werden genoemd naar Uranus, Neptunus en Pluto. Mineralen leven voort in beryllium, van beril, en zirkonium, van zirkoon. Veel oudere symbolen komen van Latijnse namen, daarom is goud Au, van aurum.
Hoe nieuwe elementen worden genoemd
Volgens de huidige regels van de IUPAC, het laatst bijgewerkt in 2016, stellen de ontdekkers van een bevestigd element een naam voor die is gebaseerd op een mythologisch concept of personage (inclusief een astronomisch object), een mineraal of vergelijkbare stof, een plaats of regio, een eigenschap van het element, of een wetenschapper. Namen eindigen op -ium, behalve in groep 17, waar ze op -ine eindigen, en groep 18, waar ze op -on eindigen, en daarom heet element 117 tennessine en element 118 oganesson. Totdat een naam is goedgekeurd, heeft een element een tijdelijke naam die is opgebouwd uit het atoomnummer, zoals ununoctium voor element 118.